Szanowni Państwo.
Bardzo proszę o zajmowanie miejsc. Bardzo proszę.
Przypominam, z tyłu są jeszcze parasolki, także,
jeżeli ktoś nie chce się opalić, to można skorzystać. I ja wam powiem,
tylko jedną rzecz najważniejszą. Wyobraźcie sobie, że jest
zimno i jest ulewa. I już mamy powód do radości, prawda, już mamy powód.
Druga ważna informacja, podjęliśmy decyzję, żeby ten moment
tutaj, czyli ta sesja, była bardzo krótka,
żebyśmy zrobili to krótko, bo rozumiemy sytuację,
dlatego też nie denerwujcie się, jak będziemy witali po kolei wszystkich,
witaczka będzie krótka, dobrze, żeby się nie denerwować.
My przede wszystkim bardzo się cieszymy, że jesteście.
Witam mieszkańców, witam naszych gości, powitajmy naszych gości serdecznie,
cieszę się, że przyjechaliście.
Chcę wam również powiedzieć, że nie wyobrażam sobie, żeby ta sesja,
w 500 lecie Grodziska nie odbyła się w tym miejscu. Za nami jest miejsce
straceń, 20 osób zostało rozstrzelanych,
na placu zginęło od bombardowań sowieckich też kilkadziesiąt osób,
tu odbywały się główne uroczystości w tym mieście. Tu również było wiele
radości, tu odbywały się te radosne imprezy, także ten plac jest
symbolem Grodziska. To jest nasz symbol i dzisiaj proszę Państwa,
jesteście też po raz pierwszy na placu, który zmienił swoje oblicze.
Zastosowaliśmy tutaj bardzo nowoczesne rozwiązania.
Mamy możliwość czerpania wody deszczowej, z tej wody podlewamy
tą zieleń, także jest to coś pięknego. Myślę, że bardzo wam się to spodoba,
także po tej uroczystości zapraszamy na krótki spacer. Bardzo jeszcze raz
was witam serdecznie i dziękuję, że z nami jesteście w tak ważnym dniu.
I dzisiejsza sesja to jest hołd dla wszystkich mieszkańców Grodziska
Mazowieckiego, którzy dla tego miasta pracowali, którzy to miasto,
którzy to miasto tworzyli i dzięki któremu myślę, że jesteśmy bardzo
szczęśliwi, że tu żyjemy. Proszę państwa, rozpoczynamy naszą
uroczystą sesję, przekazuje głos naszemu Łukaszowi
Nowackiemu. Proszę bardzo. -Bardzo dziękuję, Szanowni Państwo,
za chwilę odegraniem hymnu narodowego rozpoczniemy te uroczyste obrady,
które poprowadzi Pani Przewodnicząca, więc proszę Państwa o powstanie.
-Poczet flagowy baczność.
Z okazji uroczystej sesji Rady Miasta flagę państwową podnieść.
Poczet flagowy baczność, poczet flagowy spocznij.
-Szanowni Państwo, można już zająć miejsca. Już za chwilę
Pani Przewodnicząca Rady Miejskiej Joanna Wróblewska rozpocznie program
uroczystej sesji z okazji jubileuszu 500-lecia nadania praw miejskich.
-Szanowni Państwo, w imieniu Rady Miejskiej i własnym.
Witam wszystkich mieszkańców Grodziska Mazowieckiego na plenerowej,
pięćdziesiątej sesji Rady Miejskiej w 500 lecie nadania praw miejskich.
22 lipca 1522 roku, król Zygmunt Stary nadał prawa miejskie wsi Grodzisko,
właścicielami wsi byli bracia Okuniow i od tamtego momentu obserwujemy
rozwój naszego miasta. Witam bardzo serdecznie wszystkich
zaproszonych gości, wśród nich Pana Michała Kamińskiego,
Wicemarszałka Senatu,
Pana Luca Jacobsa, ambasadora Belgii,
Pana Zdzisława Sipierę, posła na Sejm,
Pana Macieja Dobrzyńskiego, dyplomatę, naszego przyjaciela miasta,
Pana Marka Wierzbickiego, starostę Powiatu Grodziskiego wraz
z Radnymi powiatowymi, Pana Krzysztofa Rymuzę, wicestarostę powiatu,
przepraszam, starostę Powiatu Pruszkowskiego wraz z kolegami Radnymi,
Pana Wojciecha Białasa, wicestarostę Powiatu Warszawa Zachód,
Pana Michała Prószyńskiego, Radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego.
Witam wszystkich obecnych i dawnych Radnych.
-Przepraszam Pani Przewodnicząca, Dorota Stalińska. -Tak jest, widziałam
Panią Dorotę i przywitam. Witam bardzo serdecznie Panią Dorotę Stalińską,
naszego przyjaciela miasta i Radnej Sejmiku.
Witam Panią, Pani Doroto.
Witam radnych obecnej i poprzednich kadencji,
honorowych obywateli Grodziska Mazowieckiego, kombatantów,
prezydentów, burmistrzów, wójtów zaprzyjaźnionych miast,
przedstawicieli miast partnerskich, wśród nich jest doktor
Klaus Feichtinger. Witajcie bardzo serdecznie.
Jest to przedstawiciel miasta partnerskiego Weiz w Austrii,
witam burmistrza Giżycka Pana Wojciecha Karola Iwaszkiewicza,
witam Panie burmistrzu.
Witam sołtysów, księży, pracowników instytucji starostwa i urzędów.
Witam prezesów i dyrektorów firm, stowarzyszeń i klubów sportowych,
witam dyrektorów szkół i przedszkoli, przedstawicieli służb mundurowych,
witam Pana komendanta.
Witam wszystkich obecnych, Wasza obecność na tej uroczystej sesji
nadała wielkiej randze dzisiejszemu spotkaniu,
dlatego bardzo serdecznie Państwu dziękuję. I teraz bardzo proszę
o zabranie głosu Pana Wicemarszałka Senatu Michała Kamińskiego,
ponieważ Pan Michał śpieszy się do Senatu, więc zapraszam tak
poza protokołem, bardzo proszę. -Szanowna Pani Przewodnicząca,
Panie Burmistrzu, Szanowni Państwo, to jest wielki honor być tutaj,
bo rzadko kiedy jest się na urodzinach kogoś,
kto ma 500 lat i ta refleksja towarzyszy mi, proszę Państwa,
tutaj w tym miejscu, które jak powiedział burmistrz,
jest także święte z narodowego punktu widzenia, bo ludzie ginęli za Polskę,
kiedy Zygmunt Stary nadawał prawa miejskie Grodzisku,
500 lat już istniała Polska wtedy. Po 500 latach my obchodzimy to święto,
mając absolutne przekonanie, że Polska, jak powiedział Wincenty Witos,
musi trwać wiecznie, czyli przed nami jeszcze bardzo
wiele takich 500 letnich rocznic, ale one są możliwe, dlatego że trwają
Polacy i budują swój kraj, tak jak wy, drodzy mieszkańcy Grodziska wraz
ze swoim burmistrzem budujecie nie tylko 500 lat temu, ale tu i teraz,
coś, co jest Polską tu i teraz i jest Polską piękną,
z której możemy być dumni. Tak jak wy jesteście dumni,
a ja razem z wami, bo to mój okręg wyborczy i bardzo was kocham,
dumni z Grodziska. Dziękuję, wszystkiego najlepszego
w tych naj chyba dłuższych urodzinach, w jakich uczestniczyłem.
Wszystkiego dobrego.
-Szanowni Państwo, informuję Państwa iż sesja plenerowa ta została zwołana
na podstawie artykułu 20 ustęp 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku
o samorządzie gminnym, obrady sesji są transmitowane i utrwalane za pomocą
urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk.
Obowiązuje nas klauzula informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych
osób obecnych na obradach rady miejskiej. A teraz
uroczyście otwieram pięćdziesiątą plenerową sesję rady miejskiej.
Na podstawie listy obecności stwierdzam kworum, obecnych jest 21 radnych.
A teraz, proszę Państwa, przejdziemy do porządku dziennego obrad.
Czy ktoś z Państwa wnosi zmiany do protokołu?
Nie ma, więc protokół uznajemy za przyjęty.
Kolejny punkt, przyjęcie protokołu z sesji z dnia 29 czerwca 2022 roku.
Protokół był wyłożony w biurze rady i na stronach urzędu.
Czy ktoś z Państwa wnosi uwagi do protokołu? Nie widzę,
związku z tym protokół uznajemy za przyjęty. Kolejny punkt
to jest, wysłuchamy krótkiej prelekcji o historii Grodziska,
naszego Radnego Pana Łukasza Nowackiego. Panie Łukaszu zapraszam.
-Bardzo dziękuję, Pani przewodniczącej. Szanowna Pani Przewodnicząca,
Szanowny Panie Burmistrzu, Szanowni Państwo Radni, wszyscy mieszkańcy,
pozwólcie, że naprawdę w skrótowej formie przypomnę Państwu te podstawowe
fakty z historii Grodziska. Mam nadzieję, że wszyscy ten krótki
fragment historii po pierwsze z radością sobie i życzliwością,
przypomnimy, a po drugie, że nie będzie to dla Państwa wielce uciążliwe.
Otóż, tak jak powiedział Pan Michał Kamiński,
świętujemy dzisiaj pięćsetne urodziny naszego miasta. Natomiast, dlaczego
jest to możliwe, otóż na przełomie trzynastego i czternastego wieku
na mapie Mazowsza pojawiła się osada targowa stanowiąca dziedziczną własność
rodziny noszącej przydomek Grodziskich. Jeden z przedstawicieli owego rodu
Tomasz z Grodziska miał w 1355 roku ufundować we wsi pierwszy
drewniany kościół, stwarzając tym samym podstawy dla erygowania parafii.
Nieprzypadkowo Grodziscy tytułowali się dziedzicami obojga Grodziska,
zaznaczając, że należące do nich prawo własności rozciąga się zarówno na starą,
związaną z pierwotnym założeniem obronnym,
któremu wieś zawdzięczała istnienie i nazwę, jak i na nową część Grodziska,
czyli osadę skupioną wokół kościoła,
która ze względu na korzystne usytuowanie, powiązanie ze szlakami
handlowymi i tradycję istnienia na tym terenie grodu,
a więc swoistą markę wykorzystaną w nazwie, przyjęła rolę rynku wymiany
wytwarzanych w okolicy towarów. Pozycję i ekonomiczny potencjał
Grodziska starali się wykorzystać przedstawiciele rodziny Okuniow herbu
Belina, którym te ziemie przypadły w udziale.
Dzięki staraniom braci Hieronima i Wojciecha Okuniów,
król Zygmunt Stary aktem wydanym w 1522 roku, zezwolił wieś grodzisko
zamienić na miasto i obdarzył je Prawem Magdeburskim i nadał
mu przywileje na jeden targ tygodniowo, w sobotę i dwa jarmarki rocznie.
Nadanie praw miejskich i wyznaczenie stałych dni handlowych oznaczało awans
Grodziska do tak zwanej trzeciej kategorii miast ówczesnej
Rzeczypospolitej i otwierało przed nim obiecujące perspektywy.
Niestety dalszy rozwój ośrodka został powstrzymany przez pożar,
który zniszczył większość zabudowy miejskiej w 1540 roku,
jednak pod koniec szesnastego wieku miasto zostało podniesione ze zgliszczy,
a o jego zamożności świadczył szpital fundowany przez mieszczan przeznaczony
dla potrzebujących pomocy chorych i ubogich. Pomimo wstrząsu,
jakim dla młodego organizmu miejskiego był fatalny w skutkach pożar,
polokacyjny okres w historii miasta można śmiało nazwać złotym.
Systematycznie zwiększała się liczba mieszkańców,
przybywało rzemieślników reprezentujących niemal wszystkie
niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania ośrodka branży,
a sam Grodzisk powiązany gospodarczo z powstającymi w okolicy folwarkami
szlacheckimi, cieszył się sławą znanego w okolicy ośrodka handlu
i przemiału zboża. W 1623 roku prawa do Grodziska nabyła rodzina Mokronoskich
herbu Bogoria, wywodząca się ze wsi Mokronosy i w Wielkopolsce szlachecka
familia rozbudowywała swoje wpływy na Mazowszu, gdzie od czasu wyznaczenia
Warszawy na miasto królów polskich znajdował się główny nurt spraw
politycznych i życia publicznego. Posiadający już sąsiadujące z miastem
wsie, Mokronoscy osiedlili się w graniczących z miastem, Jordanowicach,
sytuując tam swoją rodową siedzibę. Tragiczne piętno na dalszych losach
miasta, stanowiącego wespół z Jordanowicami centrum dóbr kolejnych
przedstawicieli grodziskiej linii Mokronoskich odcisnęła doba
potopu szweckiego. Ciągłe przemarsze wojsk, grabieże,
w końcu nawiedzające cały region powtarzające się epidemie,
doprowadziły do znacznego ubytku ludności Grodziska
i spustoszenia miasta. Krótki okres pokoju pozwolił na rozpoczęcie budowy
murowanego kościoła parafialnego. W 1687 roku z fundacji Mokronoskich
udało się wznieść prezbiterium z zakrystią i kaplicą rodową.
Trwające nieprzerwanie przez kilkanaście lat najazdy dziesiątkujące,
ludność choroby zakaźne, klęski żywiołowe i towarzyszący
im głód przesądziły o największym w dziejach upadku miasta.
Ratunkiem przed ostateczną ruiną, były kolejne przywileje wyjednane
u króla Augusta Trzeciego przez Mokronoskich, ale wobec ogólnego
kryzysu zabiegi związane z uzyskaniem trzech dodatkowych
jarmarków w roku i zatwierdzeniu dwóch kolejnych, nie przyniosły
spodziewanego rezultatu. Zniszczone i wyludnione miasto pozbawione
szansy na ożywienie handlu z powodu powojennego kryzysu wsi,
traciło swój miejski charakter, pochłaniane przez tereny rolnicze.
Wewnętrzne problemy państwa i rozbiory przypieczętowały dramatyczny
los Grodziska. "Podłóg opowiadań starych ludzi, miasto Grodzisk miało być
wielkim miastem mieszczącym w sobie więcej 200 domów,
lecz przez wypadki wojenne dawniejsze upadło" pisał burmistrz Jan Wolański
w 1820 roku, przedstawiając władzom cywilnym stan miasta,
którym przyszło mu zarządzać. Sporządzona na podstawie tego opisu
opinia nie pozostawiała złudzeń co do przyszłości miasteczka,
nie masz nadziei, aby miasteczko szlacheckie Grodzisk stanęło kiedyś
w mieście, w rzędzie miast znaczniejszych.
I gdy wydawało się, że dla Grodziska nie ma już ratunku
i miasto na zawsze pogrąży się w biedzie i w zapomnieniu,
na końcu tego ciemnego tunelu zabłysło światło należące do lokomotywy parowej.
Grodzisk jako pierwsze miasto, zaraz po Warszawie, pierwsze miasto
ówczesnego Królestwa Polskiego otrzymał połączenie kolejowe z Warszawą,
a wkrótce z innymi miastami Europy i pierwszy ukończony odcinek kolei
nazywanej drogą żelazną warszawsko-wiedeńską prowadzący
z Warszawy do Grodziska, otwarty został 14 czerwca 1845
roku, wprowadzając biedne dotąd miasto na tory dynamicznego rozwoju.
Kolej stała się życiodajnym impulsem dla Grodziska,
który w pierwszych latach funkcjonowania linii stał
się rezerwuarem wciąż pozyskiwanych materiałów budowlanych,
a wkrótce dzięki dysponujący pięknym parkiem Jordanowice,
celem podmiejskich wycieczek i ulubionym miejscem letniego
wypoczynku warszawian. W 1869 roku, miasto wraz z Jordanowicami zakupił
hrabia Henryk Skarbek, który wykorzystał sprzyjającą
koniunkturę, najpierw udostępniając swój park gościom, a w 1881
roku, rozpoczynając parcelację swojego majątku. Dostępność atrakcyjnie
położonych działek, wygodny i szybki dojazd koleją,
moda na wypoczynek poza miastem w połączeniu z walorami
przyrodniczymi okolicy doprowadziły do rozkwitu budownictwa letniskowego.
Na potrzeby letników i kuracjuszy wybudowany został zakład uzdrowiskowy
obejmujący hotel, restauracje, pijalnie wód i kompleks
domów wypoczynkowych. W 1881 roku o Grodzisk upomniał
się przemysł reprezentowany przez fabryki dotychczas nieobecne
w miejscowym krajobrazie. W wiek 20 wkraczał Grodzisk jako beneficjent
zmian wywołanych uruchomieniem linii kolejowej i rewolucją przemysłową,
jakkolwiek pozytywne skutki tego skoku cywilizacyjnego odczuwalne były
najpierw na peryferiach. Na wschodnich granicach prosperował
zakład wodo-leczniczy, dzięki któremu Grodzisk cieszył się
renomą znakomitego ośrodka wypoczynkowo-sanatoryjnego.
Na zachodnim krańcu coraz bujniej kwitł przemysł konkurujący z lokalnym
rzemiosłem, ściągając do Grodziska wciąż nowych inwestorów
i zapewniając pracę miejscowej ludności,
wobec awansu dotychczasowych peryferii. Sam Grodzisk zamieszkiwany przez
cały wiek 19 przez stanowiącą ponad 80% składu mieszkańców społeczność żydowską,
pozostawał niezmiennie centrum handlu i administracji w okresie zaborów
najpierw Pruskiej, a potem Rosyjskiej. W ramach represji po upadku
powstania styczniowego Grodzisk został na chwilę pozbawiony praw miejskich,
zdegradowany do rangi osady, zachowując jednak nieformalną rolę
stolicy powiatu utworzonego przez władze carskie i większość związanych
z tą funkcją urzędów. Dopiero lata pierwszej wojny światowej
poza zniszczeniami spowodowanymi przez przesuwający się tędy front
przyniosły odzyskanie praw miejskich w 1915 roku i przyłączenie do miasta
ościennych wsi Jordanowic, Wólki Grodziskiej i nowego Grodziska.
W chwili zakończenia działań wojennych Grodzisk stworzył,
więc zupełnie nowy organizm miejski z dość bogatą, acz zróżnicowaną zabudową
i najlepszymi od wieków perspektywami. Odzyskanie przez Polskę
niepodległości w 1918 roku, okazało się dla Grodziska szansą i wyzwaniem.
Uwolnione spod władzy zaborców miasto zostało przekazane w ręce samorządu,
po usunięciu zniszczeń wojennych, rozpoczął się etap prowadzonej
intensywnie modernizacji. W krótkim czasie miasto mimo niewielkich
zasobów finansowych doczekało się ważnych inwestycji komunalnych,
świadczących o jego rozwoju oraz drugiego połączenia kolejowego
z Warszawą obsługiwanego przez Elektryczne Koleje Dojazdowe.
Wznowiono produkcję w zakładach, które przetrwały wojnę w miejscu
zniszczonych lub opuszczonych fabryk powstały nowe oparte
na rodzimym kapitale. Do głosu doszli także obywatele
wszystkich pokoleń zrzeszeni w harcerstwie, drużynach i klubach
sportowych, organizacjach, cechach rzemieślniczych, spółdzielniach,
zespołach artystycznych oraz innych organizacji kobiecych,
niepodległościowych, kulturalnych, a także w ugrupowaniach politycznych
wszystkich opcji.
W 1928 roku do nazwy dodano przymiotnik Mazowiecki.
O dobrobycie mieszkańców, świadczyły także coraz śmielsze
inicjatywy prywatne. Ambitne plany sięgające 1960 roku przerwała wojna,
która z całym swym okrucieństwem wtargnęła do Grodziska już 1 września
1939 roku, gdy niemieckie lotnictwo dokonało nalotu na miasto.
Okupacja niemiecka zakończyła się 17 stycznia 1945 roku wkroczeniem
do miasta sześćdziesiątej pierwszej armii z pierwszego frontu białoruskiego,
a dzień wcześniej właśnie tutaj doszło do tragicznego w skutkach bombardowania
miasta przez lotników radzieckich, w wyniku, którego życie straciło
blisko 300 osób zebranych na rynku w dzień targowy.
Pierwsze lata powojennej rzeczywistości były okresem wzmożonego wysiłku
mieszkańców, którzy podjęli trud przywracania względnej normalności
w zgoła niesprzyjających warunkach. Ofiarna postawa społeczeństwa sprawiła,
że możliwe stało się szybkie odbudowanie szkół i zorganizowanie pracy
w instytucjach i zakładach przemysłowych. W 1947 roku
działalność rozpoczęły działające pod szyldem powołanego spontanicznie
stowarzyszenia miłośników sztuki ogniska muzyczne i plastyczne,
które dały początek placówkom publicznym.
O ile pierwsze pomysły planistów tych powojennych komponowały się ze starszą
zabudową, o tyle w latach siedemdziesiątych nad miastem zaczęły
górować wieżowce dominujące nad otoczeniem. O przychylność
mieszkańców walczyły coraz liczniejsze lokale o charakterze rozrywkowym,
a w związku z uruchomieniem przemysłu zainteresowania doczekały się kwestie
ochrony środowiska, uruchomiona została np.
oczyszczania ścieków i stacja uzdatniania wody. Współczesność liczona
od daty pierwszych po transformacji ustrojowej i demokratycznych wyborów
i wyłonienia władz samorządowych jawi się w przypadku Grodziska Mazowieckiego
jako konsekwentny proces wprowadzania miasta do grona ośrodków o statusie
europejskim, zarówno w kwestiach związanych z posiadaniem nowoczesnej
infrastruktury, jak i komfortu życia mieszkańców. Wciąż rozbudowywana
baza sportowa i kulturalna, skuteczne pozyskiwanie funduszy
zewnętrznych oraz przychylność wobec polskich i zagranicznych inwestorów
skutkująca ofertami pracy na miejscu, w połączeniu z rewitalizacją
terenów rekreacyjnych i rewaloryzacją obiektów zabytkowych przynosi
poza zasłużonymi nagrodami o randze międzynarodowej,
wizerunek miasta pełnego perspektyw, dobrze zarządzanego i w pełni
wykorzystującego swój potencjał. Z pewnością powiodła się próba
rozpoczęta u progu przemian wolnościowych,
przeobrażenia typowego podwarszawskiego miasta robotniczego w całkowicie
autonomiczny, wyjątkowy w skali regionu ośrodek zapewniający poza pracą
i dogodnym adresem zamieszkania, szeroką gamę propozycji
spędzania czasu wolnego i osobistego rozwoju.
O atrakcyjności Grodziska Mazowieckiego świadczy.
Przepraszam. O atrakcyjności Grodziska Mazowieckiego świadczy również
utrzymujący się wzrost liczby mieszkańców,
dla których wciąż powstają nowe osiedla mieszkaniowe,
budowane zarówno w samym mieście na uzyskiwanych terenach pofabrycznych,
jak i na terenie przyległych wsi należących do gminy Grodzisk Mazowiecki.
Położony niemal w sercu Polski Grodzisk Mazowiecki,
skomunikowany z resztą kraju i Europy za pośrednictwem autostrady
A2 należy współcześnie do elitarnej grupy polskich miast przyszłości.
Warto zatem być mieszkańcem Grodziska i poczuć klimat tego miasta,
w którym utrwalone przez wieki geniuslacjii, duch miejsca odsyła
nas do ciekawej i barwnej przeszłości, a odczuwalna na każdym kroku energia
i dynamika miasta pozwala już dziś w dniu jubileuszu pięćsetnej rocznicy
nadania praw miejskich wkroczyć w obiecującą przyszłość.
Dziękuję Państwu za uwagę.
-Bardzo serdecznie dziękuję, Panu Łukaszowi Nowickiemu
za tak dokładną... Przytaczanie takiej dokładnej historii naszego miasta.
Kolejny punkt naszej sesji będzie to uchwała nr 773,
w sprawie nadania nazwy terenowi w Grodzisku Mazowieckim.
Na podstawie u.s.g.
Rada Miejska w Grodzisku Mazowieckim uchwala, co następuje.
Nadaje się nazwę plac 500-lecia terenowi znajdującemu się na działce
położonej przy centrum kultury w Grodzisku Mazowieckim.
Wykonanie uchwały powierza się burmistrzowi. Uchwała wchodzi
z dniem podjęcia. Rozpoczynamy koledzy głosowanie poprzez podniesienie ręki.
Kto z Państwa jest za? Kto przeciw? Kto się wstrzymał? Pan Robert Cegliński?
-Nie, nie czytaj. Proszę Cię. -Jestem za. -Pani Irmina Dziekańska?
Pan Robert Dziekański? -Jestem za. -Pan Jarosław Józefowicz?
Pani Aleksandra Kapuściak? -Jestem za. -Pan Stanisław Kolasa?
-Jestem za. -Pan Łukasz Nowacki? -Jestem za. -Pan Łukasz... Pan Andrzej...
Pan Łukasz Lewandowski?
-Za. -Pan Andrzej Okurowski? -Jestem za. -Pan Bartłomiej Kurowski?
-Jestem za. -Pan Janusz Okurowski? -Za. -Pani Dorota Pieniążek-Fibich?
Pan Stanisław Pietruczuk? -Jestem za. -Pani Małgorzata Sobol? -Za.
-Pan Sylwester Stankiewicz?
Pan Tomasz Suchożebrski? -Jestem za. -Pani Wiesława Śliwińska?
-Jestem za i jednogłośnie pozytywna opinia komisji.
-Dziękuję bardzo. Pan Dariusz Świderski?
-Jestem za. -Pani Joanna Wiśniewska?
-Jestem za. -Joanna Wróblewska, jestem za i pani Luiza Złotkowska?
-Jestem za. -Informuję Państwa, iż uchwała nr 773,
w sprawie nadania nazwy terenowi w Grodzisku Mazowieckim plac 500-lecia
została przyjęta jednogłośnie. 21 radny głosował
za przyjęciem tej uchwały. Kolejny punkt.
Kolejny punkt dzisiejszego spotkania, to jest wręczenia odznak
"Zasłużony dla Samorządu" przez Dyrektora gabinetu politycznego MSWiA
michała Prószyńskiego. Zapraszam Pana, Panie Dyrektorze.
-Pani Przewodnicząca, Panie Burmistrzu, mam zaszczyt w imieniu Ministra
Spraw Wewnętrznych i administracji Ministra Mariusza Kamińskiego w dniu
dzisiejszym wręczyć odznaczenia zasłużonego dla samorządu
terytorialnego osobom szczególnie zasłużonym dla tutaj
Samorządu Grodziskiego. Zapraszam Pana Bogdana Banasiaka.
-Zapraszamy Panią Aleksandrę Kapuściak. Zapraszamy Pana Andrzeja Okurowskiego.
Kolejną z osób wyróżnionych jest Pani Alicja Petlińska.
Kolejna osoba to Stanisław Franciszek Pietruczuk, zapraszamy.
Jest Pani Petlińska, zapraszamy.
Zapraszamy Pana Stanisława Pietruczuka.
Kolejny dyplom został przyznany Panu Jarosławowi Redlowi.
Kolejny dyplom otrzymuje Sylwester Szczepan Stankiewicz.
Dyplomem w uznaniu zasług dla samorządu terytorialnego wyróżniona została Pani
Wiesława Śliwińska.
Kolejnym z wyróżnionych jest Pan Henryk Tuszyński.
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowił także
dyplomem nagrodzić pracę Pani Joanny Krupskiej.
Kolejną z wyróżnionych jest Pani Iwona Meissner.
Jest Pani Iwona. Tak już do nas wędruje.
Dyplom został także skierowany na ręce Pani Bożeny Bajkowskiej.
-Idzie tutaj, z drugiej strony.
-Wielkie brawa, Drodzy Państwo. Jeszcze jedno Szanowni Państwo.
Wyróżnienie przyznane już niestety pośmiertnie w uznaniu zasług
dla samorządu terytorialnego nadaje Pani Marii Michalak. Odznakę honorową
za zasługi dla samorządu terytorialnego, podpisał Minister
Spraw Wewnętrznych i Administracji.
Dziękujemy Panu Michałowi Prószyńskiemu.
-A oczywiście, proszę bardzo.
-Gratuluje wszystkim wyróżnionym tego wspaniałego odznaczenia,
a teraz bardzo proszę Pana Łukasza Nowackiego o wyczytanie listy
osób, którzy otrzymają Złotą Bogorię. Bardzo proszę.
-Szanowni Państwo, dla usprawnienia wręczania będę wywoływał po 10 osób.
Zachęcam i zapraszam te osoby, żeby stanęły tutaj szeregu i za chwilę
już odbędzie się wręczenie laureatów Złotych Bogorii. Zapraszam Pana Dr.
Klausa Faihtingera Panią. -Łukasz, przepraszam Cię bardzo.
Przepraszam, że tak przeszkodziłem, ale proszę Państwa,
1 rzecz musimy sobie wyjaśnić. Ze względu na to, że jest tak ciepło
i że to trwałoby bardzo długo, to chciałbym, żeby nikt nie
czuł się urażony. Mamy jeszcze, co najmniej 3 imprezy związane
z 500-leciem Grodziska i wtedy będziemy wręczali kolejnym grupom odznaczenia.
Dzisiaj przyjęliśmy zasadę, że tylko praktycznie Radni, Sołtysi.
Te 2 grupy społeczne, dobrze, żeby nikt nie poczuł się tutaj nieswojo,
że zapomnieliśmy o nim. Bardzo o tym proszę pamiętać i teraz
Klaus Faithinger, Austria, Wiedeń i...
-Zapraszamy... -Bardzo Ci gratuluję. Congratulations i thank you very much.
-Zapraszamy Panią Danutę Pokropek, Pana Zdzisława Sadowskiego,
Aurelie i Janusza Sobierajów, Adama Szczepanika, Bogdana Banasiaka,
Irminę Dziekańską, Roberta Dziekańskiego i Pana Marka Finkowskiego.
Proszę o podejście tutaj do stołu prezydialnego.
Kolejna grupa wyróżnionych odznaczeniami Złotych Bogorii, to:
Pan Piotr Galiński, Roman Ignasiak, Jarosław Józefowicz, Bogdan Kakietek,
Aleksandra Kapuściak, Maria Kietlińska, Stanisław Kolasa, Krzysztof Kowalczyk,
Andrzej Okurowski i Jarosław Redel. Zapraszamy Państwa.
Szanowni Państwo i kolejna grupa wyróżnionych: Pan Stanisław Pietruczuk,
Pani Alicja Petlińska, Małgorzata Sobol, Tadeusz Stachlewski,
Tomasz Suchożebrski, Helena Szpak, Wiesława Śliwińska i Henryk Tuszyński.
Zapraszamy Państwa.
Wielkie brawa oczywiście.
I zapraszamy tutaj do stołu prezydialnego Państwa Grażynę Walczyk,
Pana Sławomira Walczyńskiego, Joannę Wróblewską,
Marka Żurawieckiego, Ewę Błońską,
Danutę Dubielecką, Dorotę Pieniążek-Fibich,
Sławomira Pietraszka, Andrzeja Szymańskiego i pana Jerzego Zawadzkiego.
Brawo. Jak
Państwo zauważyliście laureatami Złotych Bogorii są honorowi obywatele
miasta, Radni, którzy pełnią swój mandat dłużej niż 2 kadencje i Sołtysi
pełniący swoją funkcję ponad 3 kadencje. Serdecznie wszystkim
gratulujemy i jeszcze raz,
Drodzy Państwo, nagrodźmy laureatów brawami.
Jeszcze pytanie. Czy są z nami Pan Sławomir Wilczyński,
Pan Bogdan Kakietek? Zapraszamy Panów, jeżeli jesteście gdzieś tu w pobliżu,
to także na was czekają wyróżnienia w postaci Złotych Bogorii.
-Wielkie gratulacje, jeszcze raz ode mnie dla wszystkich wyróżnionych
Złotą Bogorią Państwa. Kolejny punkt dzisiejszego spotkania to są wnioski,
interpelacje Radnych. Bardzo proszę o złożenie interpelacji
w formie pisemnej do Biura Rady. Kolejny punkt, to są informację
Przewodniczącej. Pragnę Państwa poinformować,
że w tym ostatnim okresie do biura rady wpłynęło pismo w sprawie nieruchomości
przy ulicy 11 listopada 41, skierowane do burmistrza
za pośrednictwem Przewodniczącej Rady. Pismo zostało przekazane
zgodnie z właściwością. Pkt 2, Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie doręczył odpis wyroku z dnia 8 czerwca br.
wraz z uzasadnieniem dotyczące uchwały nr 340 z 2020 roku Rady Miejskiej
z dnia 29 lipca 2020 roku. W przedmiocie ustanowienia programu
stypendium gminy Grodzisk Mazowiecki, stwierdzano nieważność uchwały
w zakresie § 1 ust. 2, 7 i 8. Do Przewodniczącej Rady Miejskiej
wpłynęło pismo mieszkańca dotyczące nieprawidłowości wykorzystania
funduszu sołeckiego oraz uwag dotyczących przebiegu sesji z dnia
29 czerwca 2020 roku, 2022 roku. Pismo zostało skierowane w celu-,
do Pana Burmistrza w celu przygotowania wyjaśnienia.
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie przesłało
uchwałę komisji heraldycznej, w sprawie projektu sztandaru i łańcucha
Burmistrza Grodziska Mazowieckiego. Opinia dotycząca łańcucha burmistrza
została rozpatrzona pozytywnie, opinia dotycząca sztandaru jest
negatywna i ostatnia informacja. Do biura Rady Miejskiej drogą mailową
wpłynęło pismo mieszkańca dotyczące wycinki drzew podczas przebudowy
ulicy Siennej na odcinku od Okrężnej do Jardanowickiej.
Pismo zostało skierowane do właściwych wydziałów celem
przygotowania odpowiedzi i to są wszystkie
informacje Przewodniczącej. Czy Pan Burmistrz ma jakieś informacje?
-Nie ma. -Nie ma.
Szanowni Państwo teraz będzie punkt dotyczący wmurowania kapsuły czasu.
Kapsuła ta jest dosyć ciężka, zawiera film z parady
historycznej oraz filmy ze szkół i oświaty.
Będzie wmurowany na Placu Wolności przy fontannie.
Bardzo proszę do mordowania tej kapsuły Pana Zdzisława Sadowskiego,
panią Wiktorię Kierzkowską, Wiceprzewodniczącą Grupy Konsultacyjnej
oraz dzieci, Marlenę Potocką i Antoninę Suchożebrską.
Bardzo proszę, przynajmniej 2 kolegów Radnych,
żeby pomogli tą kapsułę donieść, bo ona jest bardzo ciężka.
-Jarek... Ruchy, ruchy.
-Tak. Szanowni Państwo, tak jak powiedziała Pani Przewodnicząca,
kapsuła czasu to jest specjalny zbiornik,
zawierający informacje z życia miasta i data otwarcia tej kapsuły, to jest,
Drodzy Państwo, 22 lipca, ale 2072 roku, a więc przynajmniej
dzieci miejmy nadzieję odkopią tę kapsułę za 50 lat i będą mogły
dowiedzieć się, tak jak pozostali mieszkańcy,
jak nasze miasto w 2022 w dniu jubileuszu 500-lecia nadania praw
miejskich wyglądało. Ja tylko przypomnę Państwu,
że wmurowanie tej kapsuły dokonują pan Zdzisław Sadowski,
honorowy obywatel Grodziska Mazowieckiego, Wiktoria Kierzkowska,
Wiceprzewodnicząca Młodzieżowej Rady Miejskiej oraz dzieci:
Marlena Potocka i Antoni Suchożebrski.
-Szanowni Państwo, odbywa się wmurowanie kapsuły,
a ja tymczasem zamykam L uroczystą, plenerową sesję Rady Miejskiej w dniu
22 lipca 2022 roku.